لوله های محافظ بیرونی پلی اتیلن با چگالی بالا (HDPE) به عنوان بیرونی ترین لایه لوله های پیش ساخته عایق شده مستقیم دفن شده عمل می کنند که ضد آب بوده و بارهای خارجی را تحمل می کنند. کربن سیاه یک افزودنی مهم در این لوله ها است و غلظت آن مستقیماً بر مقاومت آنها در برابر پیری تأثیر می گذارد.
طبق الزامات استاندارد، محتوای کربن سیاه در لوله محافظ بیرونی باید 0.5 ± 2.5٪ (بر حسب جرم) باشد. کربن سیاه باید به طور یکنواخت در سراسر مواد پایه توزیع شود و لوله باید بدون رگه یا تغییرات رنگ باشد. کربن سیاه با جذب اشعه ماوراء بنفش (UV) عمل می کند و در نتیجه از پیری اکسیداتیو نوری پلی اتیلن ناشی از قرار گرفتن در معرض نور خورشید جلوگیری می کند. اگر لوله ها در فضای باز ذخیره یا حمل شوند، اشعه ماوراء بنفش می تواند بریدگی زنجیره های مولکولی پلی اتیلن را تسریع کند و منجر به شکنندگی و ترک خوردن شود.

کربن سیاه باید چگالی بین 1500 تا 2000 کیلوگرم بر متر مکعب و اندازه ذرات متوسط از 0.010 تا 0.025 میکرومتر داشته باشد. اگر ذرات کربن سیاه بیش از حد درشت یا نابرابر توزیع شوند، می تواند منجر به ایجاد رگه های قابل مشاهده بر روی سطح لوله و مقاومت در برابر پیری آن شود. چگالی خود لوله محافظ بیرونی باید بین 940 تا 960 کیلوگرم بر متر مکعب باشد. این محدوده همچنین یک شرط اساسی برای اطمینان از پراکندگی یکنواخت کربن سیاه است.
لوله های محافظ بیرونی با محتوای کربن سیاه ناکافی ممکن است تنها پس از چند ماه قرار گرفتن در فضای باز، ترک های ریز روی سطح خود ایجاد کنند که با کاهش مقاومت در برابر ضربه همراه است. این موضوع به ویژه برای لوله های نصب شده در بالای زمین یا لوله هایی که در معرض ذخیره سازی طولانی مدت قرار دارند بسیار مهم است. هنگام تهیه این لولهها، توصیه میشود یک گزارش آزمایش از سازنده درخواست کنید تا بررسی شود که محتوای کربن سیاه در محدوده استاندارد مشخص شده قرار دارد.

