انتخاب مواد برای لوله کشی بخار مستلزم ارزیابی جامع دما، فشار و خواص محیط است. برای کاربردهای معمولی شامل فشار و دمای متوسط تا-(فشار کمتر یا مساوی 4 مگاپاسکال، دمای کمتر یا مساوی 400 درجه)، لوله فولادی کربن بدون درز (مانند فولاد درجه 20#، مطابق با GB/T 8163 یا GB 3087)، یک راه حل خوب با قابلیت کار و استانداردهای 3087 ارائه می شود. هزینه-اثربخشی.
هنگامی که دما از 400 درجه فراتر می رود یا فشارها افزایش می یابد، فولادهای کم آلیاژ{{1} (مانند 15CrMoG یا 12Cr1MoVG، مطابق با استاندارد GB 5310) ممکن است انتخاب شوند، زیرا در مقایسه با فولاد کربنی دارای استحکام{6}در دمای بالا و مقاومت در برابر اکسیداسیون هستند. در مقیاس بزرگ، سیستمهای{9}}درجه حرارت بالا، فشار{10}بالا، فولادهای مقاوم در برابر حرارت مارتنزیتی{11}مانند P91 (ASTM A335) حتی میتوانند خواستههای دقیقتری را برآورده کنند. برای بخشهایی مانند فرآوری شیمیایی، داروسازی و تولید مواد غذایی{15}}که در آن پاکیزگی یا مقاومت در برابر خوردگی حیاتی است{16}}لولههای فولادی ضد زنگ (مانند 304 یا 316L) با وجود هزینه بالاتر ترجیح داده میشوند. لولههای مسی (مانند مس خالص T2) رسانایی حرارتی عالی را ارائه میدهند، اما فقط برای کاربردهای محدود، مانند سیستمهای-فشار/کم{24}}درجه حرارت پایین یا ردیابی حرارتی با قطر کوچک- مناسب هستند.
توجه داشته باشید که لولههای پلاستیکی برای انتقال بخار-در دمای بالا و فشار بالا نامناسب هستند. برای خطوط مدفون یا عایق شده بالای سر، معمولاً از یک ساختار "لوله در-لوله-شامل یک لوله سرویس فولادی داخلی، یک لایه عایق و یک پوشش محافظ بیرونی- استفاده میشود. انتخاب مواد نهایی باید بر اساس استانداردهای طراحی مرتبط (به عنوان مثال، GB/T 8163، GB 3087، GB 5310) و پارامترهای عملیاتی خاص باشد تا اطمینان حاصل شود که سیستم لوله کشی ایمن، قابل اعتماد و مقرون به صرفه است.