ضرب المثلی در صنعت لوله های عایق وجود دارد: "محصول سه قسمتی، ساخت هفت قسمت". مقاطع لوله مستقیم در کارخانه تولید می شود و کیفیت را نسبتاً قابل کنترل می کند. با این حال، متغیرهای بسیار زیادی در-فرایند ساخت سایت وجود دارد. هر گونه نظارت در هر جزئیات می تواند یک لوله خوب را به یک خطر پنهان تبدیل کند. از تجربه واقعی مهندسی، مراحل زیر متمرکزترین حوزههای مشکلات هستند:
مفصل ضعیف ترین حلقه است. آسیب پذیرترین قسمت کل لوله عایق شده بدنه لوله نیست، بلکه محل اتصال دو لوله است. اتصالات باید در محل تکمیل شود، از جمله جوشکاری لوله محافظ بیرونی، پخت و آب بندی با حرارت-نوار قابل جمع شدن و کف کردن-در محل. شرایط ساخت و ساز به مراتب کمتر از کارخانه قابل کنترل است. اگر مهر و موم محکم نباشد، آب زیرزمینی یا رطوبت به لایه عایق نفوذ می کند. دلایل اصلی خرابی اتصالات ساخت نامناسب و بی کیفیتی است. عملکرد آب بندی لایه محافظ بیرونی اتصال با زمان سرویس کاهش می یابد. هنگامی که آب وارد می شود، فوم پلی یورتان هیدرولیز و پیر می شود و عملکرد عایق خود را از دست می دهد و حتی ممکن است پودر شود و از بین برود. بدنه لوله نیز دچار خوردگی شدید خواهد شد.
کیفیت جوش نیز به همان اندازه مهم است. تکنیکهای ضعیف نصب برای اتصالات و اتصالات لوله، عدم رعایت-استانداردهای جوشکاری، و عدم انجام تشخیص عیب در جوشها در صورت لزوم، همگی از مشکلات رایج هستند. اریب ناکافی قبل از جوشکاری، انجام نشدن جوش آرگون مناسب برای پاس ریشه، و عیوب مانند فلز پرکننده از دست رفته، آخال های سرباره، سوراخ های پین و ضخامت ناکافی همگی می توانند منجر به استحکام جوش ناکافی شوند. همچنین متداول است که جوشها پس از اتمام عبور ریشه در آب غوطهور شوند. این عیوب جوشکاری می تواند به نشتی یا حتی ترکیدگی لوله در حین کار تبدیل شود.
پر کردن و ذخیره سازی نیز اغلب باعث ایجاد مشکل می شود. خاک پسانداز با کیفیت پایین حاوی اجسام خارجی بزرگ میتواند غلاف بیرونی لوله عایق را سوراخ کند. اگر لایه های ماسه ریز به درستی در دو طرف و بالای لوله قرار نگیرند و از خاک اصلی حاوی شن مستقیماً برای پر کردن استفاده شود، غلاف بیرونی به راحتی ترک می خورد. ذخیره سازی به همان اندازه مهم است. انباشتن نامناسب لوله ها و اتصالات می تواند به لایه عایق و محافظت در برابر خوردگی آسیب برساند و دهانه های آب بندی نشده لوله می تواند به مواد زائد و رطوبت اجازه ورود دهد.
تاثیر محیط ساخت و ساز را نمی توان نادیده گرفت. دمای پایین محیط در طول ساخت و ساز زمستانی می تواند بر کیفیت فوم عایق اتصال تأثیر بگذارد. جوشکاری در دمای پایین و شرایط برفی نیازمند ساخت پناهگاه های ضد باد است و میله های جوش باید خشک و گرم شوند. نادیده گرفتن این عوامل محیطی تضمین کیفیت را دشوار می کند. بیشتر مشکلات در ساخت لوله های عایق در مراحل آب بندی درز، جوشکاری، پس انداز و ذخیره سازی متمرکز است. با توجه دقیق به این مناطق می توان قابلیت اطمینان شبکه خطوط لوله را تضمین کرد.