طول دور لوله محافظ بیرونی در وصله لوله عایق به طور دلخواه ثابت نمی شود. استاندارد به وضوح آن را تصریح می کند. این طول به طور مستقیم اثر آب بندی روی پچ را تعیین می کند.
طبق GB/T 50538-2020 "استاندارد فنی برای لایه های ضد خوردگی و عایق خطوط لوله فولادی مدفون"، هنگام تعمیر لایه محافظ، اگر انتهای آن ساختار کلاهک ضد آب نداشته باشد، همپوشانی بین نوار انقباض حرارتی و لایه محافظ لوله عایق نباید کمتر از 100 میلی متر باشد. هنگامی که انتها دارای ساختار کلاهک ضد آب است، نوار انقباض حرارتی باید درپوش را بپوشاند و همپوشانی با لایه محافظ لوله عایق نباید کمتر از 80 میلی متر باشد. همپوشانی محیطی باید در قسمت بالای خط لوله قرار گیرد و عرض همپوشانی کمتر از 80 میلی متر نباشد.
همپوشانی بین قالب پچ و لایه محافظ نیز الزاماتی دارد که نباید کمتر از 100 میلی متر باشد. اگر از یک وصله آستین داغ الکتریکی استفاده می شود، عرض همپوشانی با لایه محافظ لوله عایق نباید کمتر از 100 میلی متر باشد. این مقررات دلخواه نیستند - اگر همپوشانی خیلی کوتاه باشد، ناحیه آب بندی کافی نیست و احتمال ترک خوردن و ورود آب را بیشتر می کند. اگر همپوشانی بیش از حد طولانی باشد، هزینه های مصالح و سختی ساخت را افزایش می دهد. مقادیر 100 میلی متر و 80 میلی متر مقادیر معقولی هستند که توسط تمرین مهندسی تأیید شده اند.
اهمیت طول دامان برای اطمینان از قابلیت اطمینان آب بندی است. محل اتصال لبه بین نوار انقباض حرارتی یا آستین مذاب الکتریکی و لوله محافظ بیرونی بخش کلیدی مهر و موم وصله است. اگر طول لپ ناکافی باشد، نوار انقباض حرارتی به دلیل انبساط و انقباض حرارتی در حین کار لوله مستعد جدا شدن است و به آب های زیرزمینی اجازه می دهد از طریق درز همپوشانی به داخل نفوذ کند. هرچه سطح همپوشانی طولانی‌تر باشد، آب‌بندی قابل اعتمادتر و مقاومت در برابر جابجایی حرارتی قوی‌تر است.
کنترل طول لپ در طول ساخت عمدتاً به دو جنبه بستگی دارد: اول، انتخاب نوار انقباض حرارتی یا مشخصات آستین مذاب حرارتی الکتریکی که با قطر بیرونی لوله محافظ بیرونی مطابقت دارد. دوم، حصول اطمینان از انقباض یکنواخت نوار حرارتی و سرریز مذاب یکنواخت در لبه ها در طول ساخت. این استاندارد شامل طول دور در بند است تا مبنایی برای این پارامتر کلیدی فراهم کند.