نوسازی شبکه های خط لوله قدیمی با پروژه های ساخت و ساز جدید متفاوت است. محدودیت ها شامل فضای ساخت و ساز محدود، پیچ و خم پیچیده ای از تاسیسات زیرزمینی موجود، و چارچوب های زمانی عملیاتی فشرده است. بهکارگیری معیارهای انتخابی که برای پروژههای جدید استفاده میشود، میتواند به پیچیدگیهای{1} سایت منجر شود. در زیر ملاحظات کلیدی در مورد روشهای نصب، دمای متوسط، ابعاد لوله و شرایط ساخت بیان میشود.
انتخاب روش نصب باید با شرایط خاص سایت تنظیم شود. دفن مستقیم روش استاندارد زمانی است که فضای زیرزمینی کافی وجود داشته باشد. با این حال، در مناطق مسکونی قدیمیتر، راهروهای خدماتی اغلب مملو از خطوط گاز، فاضلاب و خطوط مخابراتی هستند که ایجاد مسیرهای جدید برای دفن مستقیم غیرممکن است. در چنین مواردی، نصب سربار به یک جایگزین مناسب تبدیل می شود. لولههای سقفی از نظر ساختاری با لولههای دفن مستقیم متفاوت هستند: معمولاً دارای یک لایه محافظ بیرونی از فولاد گالوانیزه یا ورق آلومینیومی به جای پوشش پلی اتیلن با چگالی بالا (HDPE) هستند، در حالی که یک لایه عایق پلی اورتان داخلی را حفظ میکنند. بسیار مهم است، زیرا لوله های سقفی در معرض عناصر قرار می گیرند، پوشش خارجی فلزی باید در برابر اشعه ماوراء بنفش مقاوم باشد و دریچه های زهکشی باید در فواصل زمانی مناسب برای جلوگیری از تجمع میعانات در نقاط پایین نصب شوند.
دمای محیط انتقال یافته ساختار خط لوله را دیکته می کند. لولههای شبکه آب گرم اولیه معمولاً بین 110 درجه و 130 درجه کار میکنند، محدودهای که لولههای عایق دفن مستقیم{3}}پیشساخته پلییورتان استاندارد میتوانند آن را در خود جای دهند. اگر نوسازی شامل خطوط لوله بخار با دمای متوسط بیش از 200 درجه باشد، ساختار عایق ترکیبی "فولاد-در-فولاد" مورد نیاز است. قطر لوله و ضخامت عایق نیز نیاز به محاسبه مجدد دارد. استانداردهای طراحی برای شبکه های قدیمی ممکن است قدیمی باشد، و تغییرات در مناطق گرمایشی و بار کاربر اغلب به این معنی است که قطر لوله اصلی دیگر مناسب نیست. در طول نوسازی، دبی باید بر اساس بارهای حرارتی فعلی مجدداً محاسبه شود تا قطر لوله مناسب تعیین شود. ضخامت عایق باید بر اساس استانداردهای بهرهوری انرژی فعلی تأیید شود تا اطمینان حاصل شود که دمای سطح پوشش بیرونی الزامات ایمنی را برآورده میکند و از دست دادن حرارت عملیاتی در محدوده معقول اقتصادی باقی میماند.
شرایط ساخت و ساز نیز بر جزئیات انتخاب خاص تأثیر می گذارد. برای مقاطع دفن مستقیم، اگر ترانشه باریک باشد، باید محصولاتی با ضخامت دیواره بیرونی حداقل 4.5 میلیمتر انتخاب شوند تا در برابر ضربههای اجسام سخت-مثل سنگها{4}}در حین پرکردن پشتبند مقاومت کنند. در مناطقی با سطح آب زیرزمینی بالا، باید یک گزارش آزمایشی که نسبت سلولی بسته- فوم و مطابقت با استانداردهای ضدآب را تأیید کند، مورد نیاز باشد. برای بخش های مرتفع خط لوله، محل پایه های لوله یا تکیه گاه ها باید برنامه ریزی شود، و جبران انبساط حرارتی باید به درستی مورد توجه قرار گیرد. پروژههای نوسازی برای شبکههای قدیمی خط لوله اغلب با برنامههای فشرده مواجه هستند و باید قبل از شروع فصل گرمایش تکمیل شوند. بنابراین، توصیه می شود تولیدکنندگانی که تجربه پروژه های مشابه را دارند و می توانند تحویل به موقع را تضمین کنند، در اولویت قرار گیرند. انتخاب تجهیزات مناسب برای اطمینان از عملکرد پایدار شبکه بازسازی شده ضروری است.